ترابری دریایی

 روند جابجایی افراد، کالاها و غیره به‌وسیله قایق،  کشتی  و

 دیگر شناورها از روی دریاها، اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها، کانال‌ها و رودخانه‌ها است. این

جابجایی اغلب برای مقاصد بازرگانی، تفریحی و  نظامی انجام می‌گیرد. 

کالاهایی که از طریق دریا حمل می‌شوند معمولاً دارای حجم زیادی بوده طولانی بودن

 ‏زمان حمل تأیید چندانی برای مسافر ندارد و همچنین ممکن است مشخصات

جغرافیایی ‏کشور این نحوه ورود کالا را ایجاب می نماید که دوری و نزدیکی مبادله

 حمل از وسائل حمل ‏دریایی مختلف از قبیل کشتی یا لنج و ….‏ استفاده می‌شود به

 هر حال وقتی حمل و نقل دریایی مطرح میگردد کشتی‌های باری که ‏حتی برای

 حمل کالاهای مختلف با ویژگیهای خاصی تجهیز شده اند متبادر بر ذهن می شود .

به هر حال هنگامی که کشتی حامل کالا برای تخلیه پهلو گرفت و مأمورین ‏بهداشت

 با ورود و بررسی مدارک اجازه ارتباط آن با بندر را صادر نمودند مامورین گمرک ‏بدواً

دفتر مخصوصی را به فرمانده کشتی ارائه می‌دهند که خصوصیات کلی کالا و کشتی

از ‏قبیل نام نام فرمانده - تعداد پرسنل و پرچم - رفیت و نوع کشتی و بنادر مبدا و

مقصد و ‏وزن وتعداد کالایی که باید تخلیه شود – مقدار آذوقه و کالاهای ممنوع الورود

و…. را درآن ‏ثبت نماید سپس انبار کالایی که قرار نیست تخلیه شود انبارآذوقه – انبار

مشروبات کالاهای ‏ممنوع الورود وسیله لاک و مهر می‌گردد و سپس فرمانده کشتی

 و یا نماینده مؤسسه حمل ‏و نقل مربوط فهرست محمولاتی را که می خواهد تخلیه

 نماید به گمرک در دو نسخه ‏اظهارنامه اجمالی ( به زبان فارسی ) اظهار می نماید

که پس از صدور اجازه عملیات تخلیه ‏آغاز می‌گردد و برای کنترل کالاهای تخلیه شده

مشخصات ظاهری بسته‌ها بتدریج که ‏تخلیه می‌شوند در فهرستهایی ثبت می‌گردد

که این عمل را تالی گیری میگویند و با ‏مشارکت نماینده گمرک ( بندر ) و موسسات

حمل و نقل انجام می‌شود . به هر حال گمرک با ‏بندر مکلف است تا پانزده روز پس از

خاتمه تخلیه با مؤسسه کشتی رانی تصفیه حساب ‏نمایند و به همین منظور قبلاً

برای هر قلم بار نامه قبض انبار صادر می‌شود نسخه اول قبض ‏انبار به عنوان رسید به

 نماینده مؤسسه حمل و نقل تحویل میگردد که کالاهای وارده از ‏طریق دریا را به

صورت فوب خریداری نمایند و حمل و نقل دریایی وسیله کشتیرانی ‏جمهوری اسلامی

 ایران انجام شود که در این صورت انجام  تشریفات پیشگفته در خصوص ‏این گونه

کالاهای زیر 2هزار تن در صورتی که در مسیر عمالاتی شرکت کشتیرانی ‏جمهوری

 اسلامی ایران نباشد با موافقت مذکور وسیله سایر کشتیرانی قابل حمل خواهد بود